هویت_۱

.
آیا تا کنون از خود پرسیده ایم که در فهرست ذهنی مان، مؤلفه های برتری شامل چه مواردی می شود؛ نژاد،مکان،مدرک تحصیلی،مقام،زمان،پوشش،زبان.....؟

و آیا در خلال زندگی مدرن ؛ فرصتی پیش آمده تا با نگاهی پرسشگر، روزمرگی های بشر را با همه ی ابزارهای عینی و نامحسوسش مورد نقادی قرار دهیم؟

آگر چنین است ؛ آیا تمرکز همواره ی بشر بر اهل کجا بودن،پوشش خاصی به تن و بیان ویژه ای داشتن،نژاد و......القا کننده ی اسارت هویت وی در دام توتالیترها ، منفعت طلبان و نظام های سرمایه داری نیست؟

آنان که با مشغول ساختن انسان ها به چنین ظواهری ؛ در گوشه ای از جهان فجایع عمیقی همچون فقر اندیشه و معیشت ،جنگ و فلاکت به بار آورده اند ، و در گوشه ای دیگر برای خویش و همگنانی چون خویش ؛ سورها بر پا میدارند و عیش ها نوش میکنند.
.
همان ها که با تمام قوا ؛ همه ی ابزار خود را در راستای مرگ تدریجی فرهنگ ها، دگردیسی اندیشه ها و رباتیزه کردن مردمان جهان ؛ برای دست یابی به مقاصد خویش به کار گرفته و پیدا و پنهان همه ی رخدادهای تلخ دنیای ما هستند.

بنابراین ؛ بیائید اندکی تامل کنیم در واژه ای به یغما رفته در معنا ، و مفهومی باژگون شده در ریشه های وجودی بشر به نام ؛ هویت.
از دیدگاه انسان امروز ؛ هویت در سایه ی کدام عناوین تعریف می شود؟
چگونه و با چه میزانی ، می توان هویت های حقیقی و مجازی را از یکدیگر تمیز داد؟
آن هم در میان حجم انبوه زندگی های پژمرده و فرافکنی های مقلدان عاری از منطق مدرنیته؛
همان طرفدارانی که رفتارهای عینی شان ؛ نشأت گرفته از اندیشه های مچاله شده و بازیافت شده ای است که با ابزارهای هر روز به روز شونده ترِ راهزنانِ هویت درونشان نهادینه گشته است.

برای مثال :
اگر هویت را در چالشی از جنس اینستاگرامی اش وارد کنیم ؛ چقدر می توانیم امیدوار باشیم تعریفی معقول از این واژه دریافت کنیم ؛ که نشان از شناخت حقیقی افراد جامعه نسبت به آن داشته باشد؟

و آیا همنوا شدن با عطش برخاسته از جنبش لایک- خاصه فضای مجازی- بخشی از هویت ما را ترجمه نخواهد کرد؟
شاید هم اساسا چنین جنبش هایی به وقوع می پیوندند تا هویت واقعی ما را آشکار سازند، و البته ؛ اندک باقی مانده ی آن را نیز در راستای همان باژگونی هدایت کنند؟
.

چه اینکه نباید از یاد برد تکنولوژی و سیر نجومی رو به جلویش ؛ به همان میزان که خواهد توانست لایه های زیرین فرهنگ ها را با خود به قعر سیاه چاله ی نابودی کشانده و مردمان را مضافِ بر دوری از مسیر تعالی، دچار خود فراموشی فرهنگی_ملی نماید؛
می تواند ارزنده، موجب توسعه و پیشبرد اهداف انسانی،سیاسی،اقتصادی،و فرهنگی جوامع نیز باشد.
لیکن نوع برآیند حاصل از کاربرد تکنولوژی ؛ ارتباط مستقیم با میزان غنای زیرساخت های آموزشی در هر جامعه دارد.
بر همین اساس اگر چه نمی توان به طور قطعی از حجوم اندیشه های نامتعادل به ذهن پاک انسان های تکنولوژی خواه جلوگیری کرد ؛ اما می توان آگاهی را در قالبی با قابلیت به روز شوندگیِ مستمر( همان آموزش صادقانه) ؛ در اختیار مردمان قرار داد.

چرا که ؛ افزایش آگاهی ، تقویت زیر ساخت های آموزشی ، بها دادن به ریشه های فرهنگی جامعه ی خود، به روز رسانی قوانین و ساختارهای اجتماعی متناسب با شرایط حال و تلاش افراد در جهت رسیدن به فرازی ناب از خودشناسی ؛ برای تسلط بر حربه های آنان که بشر را همواره در قامت برده( چه در اندیشه و چه در جسم) -که قطعا انقیاد اندیشه زیربنای بردگی جسمانی است-می خواهند یعنی ؛ هویت.( فردی-ملی)

هویت مان را ؛ در بستری از جنس خودمان،خودِ واقعی مان ، خوانش نماییم.

ز.م