یادآوری

خوب باشیم. شادانه زندگی کنیم. بدانیم که در جهان ؛ جا برای شادی،موفقیت و خوشبختی همه ی ما به کفایت وجود دارد. و افسانه ی شخصی ما( راهی که باید طی شود برای دست یابی به کمال روح) به کار هیچ کس جز خودمان نمی آید. پس؛ آرام باشیم. اگر راهی را میپسندیم ؛ یقین داشته باشیم که خواهیم توانست با رشد خودمان و نه با حذف دیگری ، و نه به قیمت گزاف غصه ی هم نوعانمان یا هر موجودی، به آنجا که مقصود است دست یابیم. چرا که جهان هستی؛ بسیار وسیع و بخشنده است. حقیقت ناب ما را به سمت خود می خواند ، اگر همواره هوشیار نباشیم و به ندایش گوش جان نسپاریم ؛ صدای گوش خراش دروغ،حسادت،فریب،جن...

سه شنبه ها؛ نمیدونم چرا این روز از همه ی هفته های دنیا عجیب حسی رو درونش نهفته داره، حسی عمیق که فقط عاشقانه های پابلو نرودا یا تارکوفسکی میتونن باهاش همنوا بشن. من شاید شبیه هیچ کدوم از روزهای هفته نباشم،اما قطعا سه سنبه ها شبیه روزهایی از زندگی من هستن،درست در همون لحظه ای که فکر میکنی چقدر روز وحشتناکیه این سه شنبه ؛ یهو از پشت صدها اتفاق و در هم نشینی و خلوت روزانه ت،دستی مهربون پیدا میشه و تو رو با خودش از عمق این روزنه ی بی عبور رد میکنه و میرسونه به نور. همیشه ؛ ته هر کردوم از روزهای خسته شدگیمون، (یکی)هست که به زیبایی هر چه تمام تر پرتمون میکنه از ...